.:.هر کس به طریقی دل ما میشکند.:.

دلم گرفت از ...

zire-baroon — Fri, 20 Jun 2008 10:05:18 GMT

دلم گرفته از آسمون

هم از زمین هم از زمون

تو زندگیم چقدر غمه

دلم گرفته از همه

ای رورگار لعنتی

تلخه بهت هر چی بگم

من به زمین و آسمون

دست رفاقت نمیدم

بس شنیدم داستان بی کسی

بس شنیدم قصه دلواپسی

قصه عشق از زبان هر کسی

گفته اند از نی حکایتها بسی

حال بشنو از من این افسانه را

داستان این دل دیوانه را

چشم هایش بویی از نیرنگ داشت

دل دریغا!!!!!!!!!!!!!!

سینه ای از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت

گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من

قصد هیچ انکار نیست

لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن

من سوختن

بر دل شب چشم بر در دوختن

من خریدن ناز

او نفروختن

باز آتش در دلم افروختن

سوختن در عشق را از بر شدیم

آتشی بودیم و خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن

باک نیست

خون دل هر لحظه خوردن

باک نیست

آه می ترسم شبی رسوا شوم

بدتر از رسواییم تنها شوم

دلم میسوزه ...

zire-baroon — Tue, 10 Jun 2008 13:14:18 GMT

کسي اشکي براي ما نريخت ... هر که با ما بود از ما مي گريخت

چند روزي ست حالم ديدني ست ... حال من از اين و آن پرسيدني ست

گاه بر روي زمين زل مي زنم ... گاه برحافظ تفأل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت ... يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم ... خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

دلم براي تنهايي ميسوزد چرا هيچکس او را دوست ندارد

مگر او چه گناهي کرده که تنها شده

جرم تنهايي چيست که هيچکس او را نميخواهد

ديشب تنهايي از اتاقم گذشت دنبالش دويدم ولي او رفته بود

تنهاي تنها نيمه شب او را مرده کنار حوض خانه پيدا کردم

از گريه چشمانش قرمزبود برايش گريستم آخر او از تنهايي مرده بود

تنهايي مرد و من تنهاتر شدم....

خــــــــــــــــــــــدا..................

zire-baroon — Tue, 10 Jun 2008 13:12:18 GMT

کوچيک تر که بودم

فکر مي کردم بارون اشک خداست

ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!!

دوست داشتم زير بارون قدم بزنم

تا بوي خدا رو حس کنم

اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت

کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم!!!

آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد

حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند

و يا از ياد خدا غافل شدند

همه مي گفتند باران رحمت خداست

ولي حس کودکانه من مي گفت:

خدا دلش از دست آدما گرفته

زير باران

zire-baroon — Sat, 07 Jun 2008 09:02:18 GMT

اگر بارید باران و من هم نبودم
اگرمن ندیدم
                 مرا هم ببخش
اگر شکل سرشار بودن
شبیه محبت
               درون صدایم نیامد
                                       مرا هم ببخش
ببخشم اگر شکل باران نباریدم و
سوزسرما نفهمیده مردم
ببخشم
         که تقدیر تنهایی ام بود من بازنده بودم

اگر بارید باران و من هم نبودم
اگر من ندیدم
مرا هم ببخش

صدایم نکردی و
                     احساس قلبم نفهمیده رفتی
و در شکل بودن
                      ندانسته شعر نحیفم
                                               نفهمیده خواندی
و پرواز صدایم
                    اگر چه برون بر نیامد ،
                                  نشنیده گفتی
اگر فکر کردی که چشمم به تو گفت
                                             نفهمیده آن شعر بد را شنفتی .

نمی دانم از کجای شعرم بر آمد ،
                                          ولی :
اگر شعر هم برایت خوشایند خوبی نبود ،
                                                    مرا هم ببخش
اگر بارید باران و
                      من شکل باران نباریدم و سرودی و شکل نیایش نخواندم
اگر روز ابری به یادم نیامد
اگر من نگرییستم شعر تو را
اگر چشم تو فقط با دلم پر گرفت
                                          مرا هم ببخش .
اگر چه دل من گواه
                         که امروز ،
                                        گناهی ندارم
ولی باز هم تو ای زیبای من
                                    مرا هم ببخش

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه فردا نبود کاش بودي تا نگاه خسته ام بي خبر از موج و دريا نبود کاش بودي تا دو دست عاشقم غافل از لمس گل مينا نبود کاش بودي تا زمستان دلم اين چنين پر سوز و پر سرما نبود کاش بودي تا فقط باور کني بعدتو اين زندگي زيبا نبود

فراموشم ..

zire-baroon — Thu, 05 Jun 2008 17:43:18 GMT

نمي گويم فراموشم مکن ،

هرگز

ولي گاهي به ياد آور

رفيقي را

که ميداني

نخواهي رفت از يادش ...

تنهایی..

zire-baroon — Sun, 01 Jun 2008 06:11:18 GMT

باور نکن تنهاییت را

من در تو پنهانم تو در من

ازمن به من نزدیکتر تو

ازتو به تو نزدیکتر من

باور نکن تنهاییت را

تا یک دلو یک درد داری

تا در عبور از کوچه ی عشق

بر دوش هم سر می گذاری

دل تاب تنهایی ندارد

باور نکن تنهاییت را

هر جای این دنیا که باشی

من با توام تنهای تنها

من با توام هر جا که هستی

حتی اگر با هم نباشیم

حتی اگر یک لحظه یک روز

با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر

با من بیا تا کعبه ی دل

باور نکن تنهاییت را

من با توام منزل به منزل

عاشقي دروغه ....

zire-baroon — Fri, 30 May 2008 12:54:18 GMT

شايد اشتباه اما عاشقا دروغ ميگن

آدماي مهربون و باوفا دروغ ميگن

اونا كه ميگن كه تا هميشه ديوونتن

بزا بي پرده بگم كه به شما دروغ ميگن

اونا كه فدات بشم تكيه كلامشون شده

به تمام آسمونا به خدا دروغ ميگن

دلم گرفته.

zire-baroon — Fri, 30 May 2008 12:51:18 GMT

خدایا بازم دلم گرفته ...

بازم هیچ کس را جز خودت برای درد و دل پیدا نکردم ...

اخه می دونی چیه همه گرفتارن هر کسی فکر خودشه می مونه من که وای چقدر تنها یم...

خدا یا بازم مثل همیشه با یه دنیا حرف اومدم سراغت تا باهات حرف بزنم ...

بازم دلمو زدم به دریا ...

به کدوم دریا ؟

به همون دریایی که هر شب زیر پتو از چشم هایم جاری می شود ...

خدایا من هر شب یک دریا می افرینم هر شب به اندازه ی یک دریا می گریم ...

خدایا تنهایم تنها...

به فریادم نمی رسی...

خسته ام خسته ...

جایی برای یک لحظه به ارامش رسیدن برایم نمی افرینی ...

خنده ام می گیرد از این همه غصه ...

مگر غصه ها جایی بهتر از دل من پیدا نکرده اند !!

مگر دردها ماوایی جز من ندارند !!

مگر اسمان برای سیاهی شب کم نیست که دل مرا هم سیاه کرده اند ...

مگر من دل ندارم ...

خدایا در این چند سال عمر یک روز هم طعم شادی رانچشیدم ...

یا نه هر چه را چشیده بودم همراه مادرم به گور سپردم ...

همان روز وحشت اور ...

هر صبح به یاد او سرم را از زمین بر می دارم تا شاید دوباره سلام او را بشنوم ولی او نیست ...

برای یک لحظه باز چشم هایم پر از اشک می شود ...

خدایا این کار هر روز من است ...

شب به امید این که او را در رویا هایم می بینم سرم را بر زمین می گذارم ...

ولی افسوس ...

او هم دیگر مرا نمی شناسد ...

اونی که مرا افرید ...

اونی که مرا در این لجنزار تنها گذاشت ...

خدا یا می بینی دنیا چقدر بی وفاست که حتی مادر ادم فرزندشا فراموش می کنه !!!

خدایا با یه دنیا حرف به سراغت اومدم ولی نه خوب فکر که می کنم میبینم یه دنیا حرفم باشه واسه

خودم برا تو اخر مرثیه ام را بگم ...

خسته ام خسته ....

دلتنگی :

تاحالا دلتنگ کسي شدي؟ اصلا مي دوني دلتنگي چيه؟

اونم از بدترين نوعش؟

بزرگترين دلتنگي اينه که بدوني کسي که دوستش داري هيچوقت مال تو

نمي شه اينه که بدوني يه روز از کسي که دوستش داري بايد جدا بشي چه بخواي چه نخواي؟

كودكي.

zire-baroon — Thu, 29 May 2008 15:01:52 GMT

من دلم میخواهد همه ی کودکیم را

از سر طاقچه ی خاطره ها

بردارم ..

و به باغی ببرم که زمانی قد یک دنیا بود

و کسی آنجا بود ..

و کسی آنجا بود که همه روز خدا

جیبهایم را ..

پر شادی میکرد ..

دل..

zire-baroon — Thu, 29 May 2008 14:41:18 GMT

دل که چون سنگ شد دل نیست

جز چهار حفره در گل نیست

دل که با دل شکستن آرامد

سنگ گفتن به آن که مشکل نیست